Beeldverhalen over de drukke, avontuurlijke levens van mijn Barbie- en Ken-poppen, hun vrienden en kennissen.
Het leven is nooit saai!
Hoofdstuk 21 – Marcs verhuizing
Tijd om te lezen:

Korte tijd later verschijnt Marc met een grote rugzak. Jean Paul opent de deur en vraagt: “Is dat alles?”
Marc lacht. “Ja, dit is het. Ik heb mijn meubels opgeslagen, want die kan ik hier niet kwijt. Er staat hier al genoeg.”
“Ah, jij bent iemand die ruimte nodig heeft,” concludeert Jean Paul.
Marc knikt. “Yep, ruimte om te dansen.”

Jean Paul gaat hem voor naar boven. Bovenaan de trap, staat de deur open van de kamer waar Lisa en Mimi werken. “Kijk eens wie ik meebreng.” Ze kijken verbaast op.
“Marc,” roept Mimi blij uit. Ze staat op om hem te begroeten. Meteen krijgt ze een omhelzing van Marc.
“Alles goed, Zwaantje?” vraagt hij.
Mimi knikt. “En met jou?” vraagt ze.
“Perfect nu ik jou weer zie,” antwoordt hij. “Ik kom mijn spullen uitpakken.”

Hij volgt Jean Paul hun kamer in. Als Mimi weer aan hun bureau zit, vraagt Lisa zacht: “Hebben jullie een relatie gehad?”
Mimi knikt. “Ja, maar heel kort. Het was voorbij toen ik de academie verliet. We hebben nog even contact gehouden, maar hij was me snel vergeten.”
“Ik denk dat hij je niet vergeten is,” stelt Lisa vast.
“Hij zal wel moeten. Ik heb er lang over gedaan, maar het is voorbij tussen ons.”
“Ik denk dat je hem dat moet zeggen,” zegt Lisa. “Het lijkt erop dat hij nog verliefd is.”

“Dat zal ik dan snel doen,” zegt Mimi. “Ik denk dat ik verliefd ben op iemand anders.”
Lisa lacht. “Ja, dat is duidelijk. En die persoon is niet blij met de komst van Marc.”
“Dan zal ik ook met hem praten.” Mimi kijkt er niet naar uit om die gesprekken te gaan voeren. Al heel snel treft ze hem alleen in zijn werkhoek in hun slaapkamer. Ze gaat bij hem zitten en legt een hand op zijn schouder. Verbaasd kijkt hij haar aan.

“Ik denk dat ik van je houdt,” zegt ze zacht.
Een glimlach breekt door op zijn gezicht. Alsof ze niets weegt, pakt haar met zijn sterke armen bij haar middel en zet haar op zijn schoot voor een adembenemende omhelzing. Als ze weer kan ademhalen, zegt ze: “Ik zal Marc laten weten dat wij bij elkaar horen.”
Noa knikt. “Daar zal hij niet blij van worden.”
“Hij zal er snel van genezen,” zegt Mimi. “Ben je nu niet meer jaloers?”
“Ik?” vraagt hij verbaasd.

Mimi lacht. “Ja jij. Je liep zo nors rond de afgelopen tijd.”
Zo gauw ze Marc alleen treft, praat ze met hem over haar relatie met Noa. Hij haalt zijn schouders op. “Ik had het al gezien. Ik hoop dat je gelukkig bent met hem, Zwaantje.” Dat was zijn koosnaam voor haar tijdens de opleiding. “Gaan we binnenkort wel samen dansen?”
Stralend antwoordt ze: “Ja graag!”

