Beeldverhalen over de drukke, avontuurlijke levens van mijn Barbie- en Ken-poppen, hun vrienden en kennissen.
Het leven is nooit saai!
Hoofdstuk 22 – Aanloop naar Kerstmis
Tijd om te lezen:

De sfeer in huis is weer goed. Ze genieten van de cadeautjes die ze voor de anderen bedenken en maken of kopen. Soms kijkt iemand een ander aan en er verschijnt een glimlach op het gezicht. ‘s Avonds probeert iedereen aan het diner te verschijnen, hoewel het niet altijd lukt, soms is iemand aan de late kant of verschijnt niet. Het eten wordt altijd bewaard, zodat er altijd nog gegeten kan worden.
Noa werkt van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Af en toe neemt hij pauze en laat zich weer in huis zien. Zijn huisgenoten zijn verbaasd dat zo’n stugge man zo vrolijk kan zijn. Wat liefde met ons kan doen! Soms is hij weg om een paar schoenen te bezorgen bij zijn klanten, die hij in opdracht heeft gemaakt. Hij maakt zo’n mooie goed passende schoenen dat hij meer opdrachten heeft dan tijd. Het is als een lopend vuurtje rondgegaan dat hij zo goed is. De ex-huurling houdt ervan om in de vroege uren of heel laat buiten te zijn in de koude winterlucht, hij geniet van de stilte en rust. In zijn vrije tijd werkt hij aan zijn kerstcadeaus. Hij maakt voor iedereen een paar schoenen in zijn of haar favoriete kleuren.


Er is genoeg te doen voor de twee klussers. Fluitend en zingend gaan ze door het huis, genietend van de heerlijke geuren uit de keuken. Als kerstmis nadert maken ze de werkbank in de schuur leeg voor Claire, zodat ze haar schalen en pannen neer kan zetten voor het kerstdiner. Ze willen haar alle ruimte geven daarvoor. Haar lekkere eten is wat ongemak in de schuur waard.

Jean Paul en Lana klussen verder aan het huis. Ze hebben een bordenkast gemaakt boven het aanrecht waar hun borden keurig in passen. Iedereen heeft een set borden in hun favoriete kleur. Vlakbij het fornuis maken ze een pannenkast. Claire had geklaagd dat ze niet genoeg ruimte in de kasten heeft, ze moet tenslotte voor 7 mensen koken. Er zijn pannen, borden en serviesgoed nodig om voor zoveel mensen te koken en dus ruimte om ze op te bergen. En dan hebben Jean Paul en Lana ook nog betaalde opdrachten voor anderen die allemaal voor Kerstmis af moeten zijn.
Marc is veel weg. Hij wil de omgeving verkennen en hij traint vaak bij het nieuwe dansgezelschap. Als hij ‘s avonds thuis is, is hij vrolijk en behulpzaam. Vaak helpt hij Claire, want hij houdt ook van koken.

Tijdens alle hectiek van de voorbereidingen komt Laura, de zus van Claire, op bezoek met haar kinderen. Net als ze de koekjes uit de oven haalt, staan ze op de drempel.
“Hebben jullie de koekjes geroken?” vraagt Claire verbaasd. “Wat leuk dat jullie komen.” Blij omhelst ze haar oudere zus.
“Ik heb je sinds de geboorte van Bobbie niet meer gezien, dus ik bedacht dat ik ook naar jou kan gaan als ik je wil zien,” zegt Laura. “Zo voorkom ik ook dat Dottie haar peettante niet vergeet. Sorry als het niet uitkomt.”

“Nee joh, ik vind het ontzettend leuk dat je komt met de kinderen,” zegt Claire. “Ik heb al zo vaak gedacht om naar je toe te gaan. Om mijn favoriete petekind en haar broertje te zien.” Ze krabbelt lachend over de neus van Dottie. “Lust jij een koekje?” Meer neven en nichtjes heeft Claire niet, maar het is toch leuk om bij de favoriete mensen te horen.
Lachend wordt op de overvolle tafel net genoeg ruimte vrijgemaakt om alles kwijt te kunnen.
Lees morgen meer…..

