Beeldverhalen over de drukke, avontuurlijke levens van mijn Barbie- en Ken-poppen, hun vrienden en kennissen.
Het leven is nooit saai!
Hoofdstuk 33 – De hotelkamer
Tijd om te lezen:

Mimi wordt wakker op een bed, haar hoofd voelt vreselijk. Het is alsof er watten in zitten. Er plakt iets op haar mond. Ze ligt op haar zij met haar armen omhoog. Ze ligt ongemakkelijk en wil een arm naar beneden trekken, maar het gaat niet. Verward kijkt ze omhoog en ziet dat haar polsen met een touw vastzitten aan het hoofdeind van het bed. Ineens komt alles terug en weet ze weer wat er gebeurd is. Paniekerig kijkt ze rond. Aan haar linkerkant is een raam met verkreukelde bloemetjesgordijnen. Een fauteuil staat bij het voeteneind van het bed met daarnaast een kast met een tv erop. Aan haar rechterkant is een aparte ruimte met twee deuren en een gang ernaast.

Dit is waarschijnlijk een hotelkamer, denkt ze. Dat is de badkamer met een wc. Oh, ze moet zo nodig naar de wc. Hopelijk komt er snel iemand die haar los kan maken zodat ze daar naartoe kan. Alle muren van de kamer zijn oudroze vieze vochtplekken. Ze ruikt de oude schimmel. Geen duur hotel, dat is zeker, denkt ze.
Op dat moment gaat deur open en haar ontvoerder komt binnen. Hij is een grote brede man die helemaal in het zwart gekleed is.
“Hallo Mimi,” zegt hij vriendelijk.
“Hwo,” zegt ze door de tape.
Voorzichtig trekt Danni de tape van haar mond.
“Maakt u me los? Ik moet vreselijk naar de wc.”
“Ja natuurlijk.” Hij trekt snel een mes.
Ze schrikt terug.

Ze schrikt terug.
“Niks aan de hand,” zegt hij snel. “Ga maar snel.” Hij snijdt haar touwen los, legt het mes op het nachtkastje en trekt de plakband van haar mond.
Mimi slaakt een zucht van verlichting als ze haar armen in beweging brengt. Het bloed gaat weer stromen. Ze staat op en is met 3 stappen bij de twee deuren en trekt de linker open. Het is een kast. Snel neemt ze de andere deur en vlucht naar binnen. Eindelijk een wc!

Ogenschijnlijk op zijn gemak in de fauteuil wacht Danni af tot ze klaar is. Hij is een beetje zenuwachtig, want hij wil zijn verhaal goed vertellen. Hij wil haar niet meer kwetsen dan hij al heeft gedaan. De ex-huurling is al heel blij dat ze gezond door zijn chloroform behandeling is gekomen.
Even later komt het meisje opgelucht de kamer in. Rechts van haar ziet ze de deur naar de gang. Ze denkt even en besluit geen poging te wagen om te vluchten. Rustig en beheerst neemt ze plaats op de rand van het bed. “Wil je me vertellen waarom je me ontvoerd hebt?”

Danni knikt en vertelt over het huurlingenleger waarvan hij Noa kent. “Weet je wat er toen gebeurd is?” vraagt hij Mimi. Noa heeft haar alles vertelt. Als ze knikt, vertelt hij verder.
“Toen de groep ontbonden is, ben ik weer naar huis gekomen. Ik zocht werk, maar het lukte niet zo goed. Uiteindelijk ben ik voor een louche bende verdachte pakketten weg gaan brengen. Een tijd geleden ben ik een pakket kwijtgeraakt en toen begon de ellende pas echt. Ik ben de gangsterbende 15.000 euro verschuldigd. Ik kan ervoor werken, maar dat duurt jaren. Daarom heb ik aan je huisgenoten losgeld voor jou gevraagd. Het enige wat ik wil, is hier zo snel mogelijk weer weggaan.”

“Jij rotzak, mijn vrienden hebben zoveel geld niet,” zegt Mimi boos.
Onrustig door haar blik staat hij op en gaat ijsberen. “Voor jou krijgen ze dat wel bij elkaar. Jij bent hun lieveling.”
Op slag is haar boosheid weg en kijkt hem verbaasd aan. “Hoe kom je daarbij? Hoe weet je dit?” Onbewust wrijft ze haar polsen waar de boeien hebben gezeten.
Danni haalt zijn schouders op, een gebaar dat ze goed kent van haar stoere vriend. “Ik volg jullie al een tijdje,” bekent hij.
“Hoe lang al?” vraagt ze.
“Vanaf het moment dat je Noa geld gaf bij het winkelcentrum toen hij zat te bedelen. Ik ben bekend met iedereen in jullie huis. Stuk voor stuk heb ik hen gevolgd om erachter te komen wat voor werk ze doen en wie hun connecties zijn. Ik heb zelfs ‘s nachts het slot van jullie kelder opengepeuterd en daarin rondgekeken. Ik heb de danszaal gezien die ze voor jou gebouwd hebben.”
Mimi’s ogen worden groot van verbazing. Niemand in huis heeft gemerkt dat iemand hen volgde of in hun huis is geweest. Ze zouden het gezegd hebben, dat weet ze zeker.

“Ik ben verbaasd dat Noa niet in de gaten had dat hij door mij gevolgd werd. Hij is altijd heel scherp geweest, hij kon zelfs zien wat je achter zijn rug deed,” zegt Danni trots bij de herinnering. “Nu heeft hij alleen oog voor jou. Hij is altijd beschermend geweest voor mensen die zwakker zijn dan hij. Dat hij zo verliefd kan zijn op iemand is compleet nieuw voor me,” besluit hij met een glimlach op zijn gezicht.
Mimi krijgt rode wangen. Haar ogen springen vol als ze denkt aan het verdriet dat haar grote liefde nu zal hebben. En hoe zal het met de anderen zijn?

