Hoofdstuk 48 – Eerste ruimte is klaar

Zodra de balken voor de verdiepingsvloeren geleverd zijn, besteden de mannen elke vrije minuut aan het leggen ervan. Alle mannen, dus ook Marc.

Claire wordt zoveel mogelijk door de andere vrouwen geholpen met het koken. Elise blijkt een gouden kracht in de keuken. Voor de grap zegt ze een keer dat ze heeft goed leren koken dankzij het gezegde: de liefde van de man gaat door de maag.

Ze zien Lana weinig, want ze heeft zich volledig op de kelderkamer gestort. Ze wil de ruimte mooi en bewoonbaar maken voor Mimi en Noa. Met tegenzin ruimt ze de oude spullen uit de tovenaarskamer op. Ze stopt alle boeken, potten en geheimzinnige dingen in kratten en stapelt ze aan het eind van de gang op.

Ze schildert de muren in zachte tinten. De vloer vindt ze zo mooi dat ze die wil behouden, maar voor extra comfort legt ze op de juiste plekken toch tapijten neer. In kringloopwinkels vindt ze enkele prachtige vloerkleden. Ook ontdekt ze daar een grote, oude kast die uit twee delen bestaat: het onderste deel heeft drie lades en het bovenste deel heeft achter de ene deur planken en achter de andere een roede voor hangkleding.

Vervolgens maakt ze het oude rek en de kist schoon en krijgt ze Danni en Noa zover om die te verhuizen van de kleine ruimte naar de grote kamer. Tegelijk brengen ze de grote nieuwe kast naar beneden.

Alleen de voorkant laat ze ongemoeid in verband met de beweegbare muur.

Als JP komt kijken hoe de ruimte is geworden, vraagt ze hem om een deur te hangen in de opening, zodat het stel wat meer privacy heeft.

“Je hebt er echt iets moois van gemaakt, liefje,” zegt hij, terwijl hij haar een kus op de wang geeft. “Alleen… die deur moet nog even wachten. Ik loop al achter op alles. Mijn eigen klanten beginnen me bijna te vergeten door die aanbouw van ons.”

Hij wrijft door zijn nek en kijkt nog een rond.

“Hang er voorlopig een gordijn in,” zegt hij dan. “Lisa vindt dat vast leuk om te doen.”

Bij de post zit een aanmaning voor Marc van het autoverhuurbedrijf. Op advies van de rechtsbijstandverzekering verzoekt Mimi namens Marc het bedrijf de huurovereenkomst en kopie van zijn rijbewijs te overleggen. Juridisch is het verhuurbedrijf verplicht om die kopie te maken.

Tot hun verbazing sturen ze al snel beide op, met zijn adres en telefoonnummer.

“Dat is mijn handtekening niet,” zegt Marc scherp. Hij gooit de papieren op tafel.“Dit is een vervalsing.”

“Rustig,” sust Mimi. Ze schuift de papieren naar zich toe. “Als jij kunt laten zien waar je wél was, staan zij nergens.”

Marc ademt hoorbaar uit. “Dat kan ik. Makkelijk zelfs.”

In die dagen was hij op tournee met het dansgezelschap in het zuiden van Europa. Met de vele foto’s die toen gemaakt zijn, is het gemakkelijk te bewijzen. Samen maken ze een goeie collage en sturen die naar de rechtsbijstandverzekering. Die stuurt vervolgens een juridisch onderbouwde verklaring naar het autoverhuurbedrijf.

Nu is het afwachten of het bedrijf daarmee akkoord gaat, zodat de zaak afgehandeld kan worden.

Het werk aan het huis vordert goed. De ruwbouw is klaar. De binnen- en buitenmuren van de keuken en verdieping zijn klaar, inclusief de lage muur voor de balustrade van het appartement van Claire en Marc. De balken van de plafonds liggen op hun plek en de ruimtes hebben een werkvloer.

Het wordt tijd om de keukentafel naar de eetkamer te verhuizen. Om wat meer ruimte te maken voor de eettafel moet Danni eerst verhuizen. Gelukkig heeft Lana de kamer voor Mimi en Noa klaar.

Trots presenteert ze de ruimte aan hen, inclusief de tweedehands kachel die ze heeft gekocht.

“Die moet alleen nog aangesloten worden,” zegt Lana luchtig.

JP laat zijn blik op de kachel rusten en zucht. “Natuurlijk. Nog iets erbij.”

“Ja, dat is,” zegt Lana meteen. “ Als hij eenmaal werkt, kun je ‘kachel aansluiten’ weer van je lijst schrappen.”

Hij kijkt haar even aan, en moet dan toch grijnzen. “Jij wint.”

Hij knikt naar de kachel. “Voor de winter. Beloofd.”

Mimi bewondert de schildering op de kastdeuren: op de linkerdeur een roze ballerina, op de rechter een schoenmakershamer.
“Je hebt hier echt iets bijzonders van gemaakt,” zegt ze zacht.
Ze slaat haar armen om Lana heen. “Dank je.”

Noa knikt één keer. “Mooi,” zegt hij simpel.

“Lisa heeft het gordijn gemaakt en opgehangen,” zegt Lana.

JP snuift. “Ja, en die deur blijft me aankijken vanaf mijn lijst.”

“Laat maar,” zegt Mimi meteen. “Dit werkt prima zo. Echt.”

Ze leunt tegen Noa aan. “We redden ons wel.”

Noa slaat zijn armen om haar heen. “Meer hebben we niet nodig.”

“Als jullie nu een beetje tempo maken,” zegt JP, “dan kan Danni naar boven en krijgen we eindelijk ruimte voor de keukentafel. Het zal krap zijn, maar dan moet er maar iemand op de trap gaan zitten om te eten.”

De verhuizing is snel geregeld en gaat voorspoedig. Ze vormen opnieuw een menselijke ketting om alle spullen van Mimi en Noa via de trappen naar beneden te krijgen. Met het bed en andere dingen van Danni zijn ze zo klaar.

Marc kijkt bedenkelijk naar Claire als ze weer iemand onder hun slaapverdieping krijgen, gelukkig is het tijdelijk.

“Geeft nou toe,” zegt Claire met een glimlach. “Het was gezellig met Mimi en Noa.”

Marc haalt zijn schouders op. “Ja, het was gezellig.”