Hoofdstuk 42 – Nieuwe plannen

Na de verhalen van hun ouders en hun broederlijke omhelzing is de uitslag van de verwantschapstest is eigenlijk al niet meer nodig. Toch kijken ze er nog naar uit. Iedereen is ervan overtuigd dat JP en Frits een tweeling is, je hoeft maar naar ze te kijken.

Het blijft echter aan JP knagen dat hij door zijn vader buiten is gezet. Enkele dagen na hun bezoek heeft hij nog gebeld, maar er werd niet opgenomen. Dat zit hem misschien nog wel meer dwars. Hij en Frits besluiten hun ouders zo apart benoemen, want ze zijn tenslotte ieder door een eigen set ouders opgevoed.

De broers hebben elkaar zo lang moeten missen dat ze besluiten in hetzelfde huis te willen wonen, om zoveel mogelijk tijd samen te kunnen doorbrengen. Net als Lana en Flora, die sinds hun tienerjaren weinig contact hebben gehad.

Om zijn gedachten te verzetten, denkt JP veel na over de mogelijkheden van het huis. Tijdens een maaltijd wordt over de toekomst overlegd. Ze hebben grond genoeg om een eigen huis voor de tweelingen te bouwen.

Huize Gemini, grapt Mimi.

“We kunnen ook een stuk aanbouwen,” oppert JP. “Ik verwacht dat er nog een kelder verstopt zit tussen de trap naar beneden en de werkplaats. Die liggen best ver uit elkaar, maar ik ben op dat stuk alleen maar vlakke vloer tegengekomen bij mijn onderzoek,” legt hij uit.

“Ik zou het niet erg vinden om te verhuizen,” zegt Marc. “Ik vind het nu al te druk in huis. Als Claire maar met me meegaat.” Hij kijkt zijn vriendin verliefd aan.

Claire trekt een bedenkelijk gezicht. Ze wil helemaal niet verhuizen. Lisa kijkt haar vriendin geschrokken aan.

Ook de anderen protesteren, want niemand wil hun koks kwijt.

“Ik wil jullie maaltijden niet missen,” protesteert Mimi. “Ik eet voor het eerst van mijn leven genoeg om niet te vermageren. Als jullie gaan, ga ik mee.”

De anderen lachen.

“Ja, wij ook,” roept Lana.

Claire straalt van trots. “Ik heb jullie verpest.”

“Rustig maar, ik heb iets bedacht,” zegt JP. “Als die vloer stevig genoeg is, kunnen we daarop verder bouwen. Op de bovenste verdieping kunnen we twee grote appartementen maken. Een voor Marc en Claire, zodat jullie een grote eigen ruimte hebben. Op de zolder is het veel rustiger.” Hij kijkt Marc aan, die instemmend knikt. “De andere ruimte wordt voor Lisa en haar atelier. Die plek komt dan vrij, maar daar wil ik een overloop van maken.”

Lisa houdt van dit huis en wil haar vriendin niet kwijt. Ze is dolgelukkig met deze oplossing, al zal het atelier wat aan de krappe kant zijn.

JP veert op; hij is nog niet klaar. “Ik dacht eraan om op de keldervloer een uitbreiding voor de keuken te bouwen, want die is te klein voor ons allemaal.” Hij kijkt Claire en Marc aan. “Jullie kunnen niet verhuizen. We doen er alles aan om jullie hier te houden.”

Het stel kijkt elkaar trots aan. De anderen vallen hem bij, want de keuken is inderdaad veel te klein.

JP gaat verder. “Op de verdieping tussen het appartement van Claire en Marc en de keuken kunnen we een ruimte maken voor Frits en Flora.” Hij kijkt hen vragend aan, terwijl ze al enthousiast knikken.

“Ja, wij willen heel graag hier komen wonen,” zegt Flora. “Dan kan ik vaker bij mijn zusje zijn.”

“En ik bij jou,” roept Lana blij uit.

“Dan hebben we aangrenzende kamers,” beseft Frits. “Dat zou fijn zijn.” Blij kijken de broers elkaar aan. “Als we hier zo snel mogelijk intrekken, kan ik mijn geld in de verbouwing steken in plaats van de huur van mijn huis.”

JP denkt even na. “Als jullie zo lang bij mij in de kamer komen, kunnen Noa en Mimi dan een tijdje bij jullie?” Vragend kijkt hij naar Claire en Marc.

Marc zucht. “Oké dan,” geeft hij toe.

Lisa kijkt Mimi aan. “Wil jij samen met Noa gaan wonen?”

Mimi glimlacht naar haar vriendin en daarna straalt ze naar Noa. “Ik wel,” zegt ze blij. “Al moeten we tijdelijk in de balletzaal gaan wonen.”

Haar vriend kijkt haar met een zeldzame lach aan. “Jazeker, maar de balletzaal gaat niet gebeuren, die is om te dansen.”

“Als we een grote keuken krijgen, hebben we de huiskamer niet meer nodig,” zegt JP onverstoorbaar. “Danni slaapt nu al in de huiskamer, maar misschien kunnen we daar een eigen kamer voor hem maken. We kunnen een wand zetten voor de trap , net als bij de badkamer.” Het is duidelijk dat hij hier goed over heeft nagedacht. Hij oogst bewonderende blikken.

“Daar ben ik heel blij mee,” zegt Danni. “Ik wil graag blijven. Ik wil niet weer de fout ingaan. Ik kan alleen nog niet meebetalen, want het wil nog niet zo lukken om een baan te vinden.” Hij kijkt Lisa schaapachtig aan; hij is smoorverliefd, maar de naaister reageert er niet op.

“Ik ben pas bij een bedrijf geweest waar ze een beveiliger zoeken,” zegt Frits. “Ik zal een goed woordje voor je doen.”

“Dank je wel,” zegt Danni dankbaar.

Opgetogen dat zijn plannen met zoveel enthousiasme zijn ontvangen, gaat JP diezelfde avond nog een tekening en berekening maken voor de wand op de zolderverdieping.

De volgende morgen loopt hij fluitend de bouwmarkt binnen en bestelt de materialen. Ze zijn allemaal op voorraad en zo worden diezelfde dag nog gebracht met een kleine vrachtwagen. Als ‘s avonds iedereen thuis is, vormen ze een menselijke trein op de trappen en geven alle materialen door naar boven.

De volgende morgen begint hij aan de scheidingswand voor de appartementen voor Claire en Marc en Lisa. Net als eerder wordt hij geholpen door iedereen die een moment tijd heeft. Helaas blijft één ding knagen bij JP; hoe zal het met zijn moeder gaan?